Isradipine (Lomir®) in MIDAS: ongunstige effecten

Het primaire doel van het MIDAS-onderzoek was het bestuderen van het beloop van atherosclerose tijdens een antihypertensieve behandeling.1 Daartoe werd als surrogaatparameter de snelheid gemeten waarmee de gemiddelde maximale intima-media-dikte in de halsslagaders voortschreed. Het onderzoek was gerandomiseerd, dubbelblind en omvatte 883 patiënten (gem. 59 jr). Gemiddeld bedroeg hun diastolische bloeddruk 97 mm Hg, hun systolische 150 mm Hg en hun maximale intima-media-dikte 1,17 mm. Zij kregen gedurende drie jaar isradipine 2 dd 2,5-5,0 mg of hydrochloorthiazide 2 dd 12,5-25 mg.
Ondanks beide behandelingen nam de intima-media-dikte in gelijke mate toe. Belangrijke cardiovasculaire complicaties, zoals beroerten, myocardinfarcten, hartfalen, angina pectoris en plotselinge dood, kwamen vaker voor met isradipine (6%) dan met hydrochloorthiazide (3%), maar dit verschil was niet significant. Andere minder ernstige complicaties, zoals TIA's en aritmieën, traden wel significant vaker op met isradipine (9% vs. 5%). Na zes maanden was de diastolische bloeddruk met gemiddeld 13 mm Hg in beide groepen even sterk gedaald. De systolische nam daarentegen significant minder af met isradipine (-16 mm Hg) dan met hydrochloorthiazide (-19 mm Hg). Dit verschil hield gedurende het gehele onderzoek aan, maar kon niet verklaren waarom bij isradipine meer cardiovasculaire complicaties voorkwamen.
In dit onderzoek nam met isradipine de maximale intima-media-dikte in de halsslagaders in gelijke mate toe als met hydrochloorthiazide. Verontrustend was dat met isradipine wel significant vaker bepaalde cardiovasculaire complicaties optraden, zoals TIA's en aritmieën, hetgeen in overeenstemming is met de bevindingen bij de kort-werkende calciumantagonisten (Gebu 1996; 30: 51-57) .

<hr />


1. Borhani NO, Mercuri M, Borhani PA, Buckalew VM, Canossa-Terris M, Carr AA et al. Final outcome results of the Multicenter Isradipine Duretic Aherosclerosis Study (MIDAS). JAMA 1996; 276: 785-791.

De resultaten van zowel het STONE- als het MIDAS-onderzoek bevestigen dat de diuretica bij hypertensie zonder co-morbiditeit, vanwege hun gunstige effect op de morbiditeit en mortaliteit, behoren tot de middelen van eerste keuze, maar dat dit niet geldt voor de calciumantagonisten.