Eprosartan (Teveten®), angiotensine II-antagonist

In deze rubriek worden nieuwe geneesmiddelen besproken, kort nadat ze in de handel zijn gebracht. Van sommige producten kan de plaatsbepaling slechts voorlopig zijn omdat nog relatief weinig bekend is over de veiligheid en effectiviteit. Toch menen we dat een vroeg commentaar van belang kan zijn voor de praktijk. Wanneer na verloop van tijd nieuwe gegevens daartoe aanleiding geven komen we op de eerste bespreking terug.
De prijzen zijn berekend aan de hand van de KNMP-taxe van juni 1998, inkoopprijzen excl. BTW, tenzij anders aangegeven.

Eprosartan
Teveten® (SmithKline Beecham Farma BV)
Tablet 300 en 400 mg

angiotensine II-antagonist

Eprosartan is, na losartan, valsartan, irbesartan en candesartan, reeds de vijfde angiotensine II-antagonist die is geregistreerd voor de behandeling van 'essentiële hypertensie'. Het is de eerste angiotensine II-antagonist die op de markt komt zonder dat er klinische onderzoeken zijn gepubliceerd.
Volgens een niet-gepubliceerd onderzoek zou eprosartan 2 dd 200-300 mg bij 528 patiënten met een licht tot matig verhoogde bloeddruk gedurende 26 weken even effectief zijn als enalapril 1 dd 5-20 mg.1 In een tweede ongepubliceerd onderzoek bij 118 patiënten met ernstige hypertensie zou eprosartan 2 dd 200-400 mg gedurende 10 weken de systolische bloeddruk sterker verlagen dan enalapril 1 dd 10-40 mg.1 In een derde ongepubliceerd onderzoek zou eprosartan 2 dd 200-300 mg een significant minder sterk bloeddrukverlagend effect hebben dan nifedipine 1 dd 60-90 mg. Deze drie onderzoeken bieden echter nauwelijks enige informatie omdat onduidelijk is op welke gemiddelde dagdoseringen men uiteindelijk uitkwam. Bovendien werd voor eprosartan een ongebruikelijke 2 dd dosering toegepast. Evenmin als voor de andere angiotensine-antagonisten, is voor eprosartan bij patiënten met een hoge bloeddruk een positieve invloed op de mortaliteit en/of morbiditeit aangetoond.
De registratietekst noemt de bijwerkingen van eprosartan 'doorgaans van lichte en voorbijgaande aard'. Evenals bij de andere angiotensine II-antagonisten zou de totale incidentie vergelijkbaar zijn met die van placebo. Significant verschillend van placebo waren alleen de plasmaconcentratie van kalium (hoger) en van hemoglobine (lager). In zeldzame gevallen veroorzaakte eprosartan een verhoging van de leverfunctiewaarden. Dit bijwerkingenprofiel is echter alleen gebaseerd op placebogecontroleerd onderzoek bij 1.554 patiënten die maximaal 13 weken werden behandeld. De ervaring is nog te kort om uitspraken over de bijwerkingen te kunnen doen. Eprosartan mag, net als de ACE-remmers en de andere angiotensine II-antagonisten, niet worden toegepast tijdens de zwangerschap en lactatie. Het middel heeft een geringe biologische beschikbaarheid van 13%.

Plaatsbepaling
De vijfde angiotensine II-antagonist eprosartan lijkt overhaast geïntroduceerd en is in zoverre uniek dat er geen enkel klinisch onderzoek is gepubliceerd, zodat de gegevens niet zijn te verifiëren en geen plaatsbepaling valt te geven. Het gebruik is daarom vooralsnog af te raden.


<hr />


1. McClellan KJ et al. Drugs 1998; 55: 713-718.